16 yaşında okulu bitirdim ve büyük bir hayat planım yoktu. Ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yoktu. Dikkatlice planlanmış bir kariyerim de yoktu. Neyse ki, o zamanlar Gençlik Eğitim Programı veya yaygın adıyla YTS diye bilinen, birçok sektörde çıraklık imkanları yaratmaya yardımcı olan devlet tarafından yürütülen bir program vardı.

Okulumda 5 açık pozisyon vardı: ikisi bankacılıkta, ikisi sigortacılıkta ve biri de nakliye sektöründe. Genç Chadd, nakliyeciliğin ne olduğunu veya bu sektörde bir kariyerin nasıl olacağını bilmiyordu – ama bankacılık veya sigortacılığın ona göre olmadığını biliyordu! Ve hayatımın yönü işte böyle belirlendi.

Aradan 35 yıl geçti ve çok şey değişti. Ama 22 yaşındaki kızımla birlikte o ofislerde tekrar yürürken, sanki zamanda geriye gitmiş gibi hissettim. Bina tıpkı aynı görünüyordu – CGM tabelası hâlâ kapılardaydı (çok uzun zaman önce taşınmış olsalar bile!). Halılar, duvarların rengi, koku… hepsi aynıydı.

Bu beni gerçekten geçmişe götürdü. Ama aynı zamanda ne kadar yol kat ettiğimi durup düşünmeme de vesile oldu. Uzun ve mutlu bir nakliye kariyerim oldu ve Millennium'u sıfırdan kendi başıma gelişen bir nakliye şirketine dönüştürdüm. Binlerce müşterimizin milyonlarca ton malı dünyanın dört bir yanına taşımasına yardımcı olduk. İş imkanları, dostluklar, fırsatlar yarattım… Oldukça duygusal bir deneyimdi.

Ama size sorum şu: Yolculuğunuz üzerine ne sıklıkla durup düşünüyorsunuz? En son ne zaman başarılarınızı değerlendirip kendinizi tebrik ettiniz? İşletme sahipleri olarak, sürekli bir sonraki başarıyı, bir sonraki hedefi, bir sonraki büyümeyi aramakta çok kötüyüz. Ama eğer sürekli ileriye bakıyorsanız, geriye bakamazsınız ve ne kadar yol kat ettiğinizi göremezsiniz.

Öyleyse bir an durup düşünün, yetişkin hayatınıza başladığınızdan beri neler başardınız? En çok neyle gurur duyuyorsunuz? Cevap yazın ve bana bildirin.