เราทุกคนรู้ดีว่าแฟนฟุตบอลชาวอังกฤษไม่ได้มีชื่อเสียงที่ดีนัก.
โดยรวมแล้ว พวกเราไม่ใช่กลุ่มคนที่เลวร้ายอะไร แต่บางครั้งก็มีคนไม่ดีอยู่บ้างแค่คนสองคน ทำให้เสียบรรยากาศไปหมดสำหรับพวกเราที่เหลือ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นแฟนฟุตบอลที่ดี รักทีมของตัวเอง และอยากติดตามทีมโปรดไปทั่วโลก.
เมื่อสองสัปดาห์ก่อน ผมไปดูแอสตันวิลล่าเล่นที่สนามเฟเนร์บาห์เชในตุรกี ต้องบอกตามตรงว่าผมกังวลเล็กน้อย เพราะ “ชื่อเสียง” ของแฟนบอลอังกฤษทำให้บางครั้งเวลาไปดูเกมต่างประเทศ เราต้องปฏิบัติตามกฎและข้อจำกัดพิเศษ และในตุรกี นั่นหมายถึงการมีตำรวจคุ้มกันจากใจกลางเมืองไปยังสนามโดยตรง ดังนั้น 5 ชั่วโมงก่อนเริ่มเกม เราจึงขึ้นรถบัสและเดินทางไปยังเฟเนร์บาห์เช ปรากฏว่าผมไม่ควรจะกังวลเลย ตำรวจเป็นมิตร การจัดการดี และเรารู้สึกปลอดภัยและได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี.
มีปัญหาอยู่เรื่องหนึ่ง (จริงๆ แล้วสองเรื่อง) คือ เราไปถึงสนามก่อนเริ่มแข่ง 3 ชั่วโมง แต่ไม่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ขายเลย ส่วนตัวผมชอบดื่มเบียร์นะ แต่การไม่มีขายก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่การนั่งรออยู่ในสนาม 3 ชั่วโมงโดยไม่มีอะไรทำ และไม่มีแม้แต่เครื่องดื่มให้ดื่มแก้เบื่อเนี่ย มันเป็นอีกเรื่องเลย ปกติผมจะเดินเข้าไปในสนามก่อนเริ่มแข่งฟุตบอลยุโรป 30 นาที! นี่เป็นเรื่องใหม่สำหรับผม... ไม่เพียงเท่านั้น หลังจากแข่งเสร็จแล้ว เรายังต้องรออีก 2 ชั่วโมงกว่าจะได้ออกไปขึ้นรถบัสกลับ.
รวมแล้วผมติดอยู่ในสนามกีฬานานถึง 7 ชั่วโมง แค่รออยู่เฉยๆ ถ้าหากนับรวมเวลารอก่อนแข่ง เวลาแข่ง และเวลาที่เหลือหลังจากแข่งเสร็จ... ผมบอกตามตรงว่าผมรู้สึกกังวลนิดหน่อย สนามกีฬานั้นแน่นมาก ไม่มีเบียร์ขาย คนนับพัน และห้องน้ำก็ไม่ค่อยสะดวก แต่จริงๆ แล้วมันก็โอเคนะ เวลาผ่านไปเร็วมาก รู้ไหมทำไม? ก็เพราะคนที่ผมไปด้วยไง ผมเดินทางไปกับกลุ่มเพื่อนประมาณ 10 คน พวกเขาทุกคนเป็นคนดี ที่ชื่นชอบทีมแอสตันวิลล่าเหมือนกัน และชอบหัวเราะสนุกสนาน บางคนเป็นเจ้าของธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ บางคนก็ไม่ใช่ แต่พวกเขาทุกคนมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน คือทัศนคติที่ดีและมองโลกในแง่ดี ไม่มีใครบ่นหรือโวยวาย ไม่มีใครก้าวร้าวหรือหาเรื่องทะเลาะวิวาท พวกเราแค่คุยกัน สนุกสนาน และเพลิดเพลินกับเกมและประสบการณ์นั้น.
มันทำให้ผมนึกถึงคำพูดที่มักได้ยินกันบ่อยๆ ในแวดวงธุรกิจที่ว่า “คุณคือค่าเฉลี่ยของคน 5 คนที่คุณใช้เวลาด้วยมากที่สุด” ผมคิดว่ามันไม่ไกลจากความจริงเท่าไหร่ คนที่คุณคบหาด้วยนั้นสำคัญ พวกเขาสามารถช่วยส่งเสริมหรือกดดันคุณได้ พวกเขาสามารถสร้างแรงบันดาลใจหรือฉุดรั้งคุณไว้ได้ พวกเขาสามารถทำให้คุณหัวเราะหรือทำให้คุณเครียดได้ อย่าเข้าใจผิด ผมไม่ได้เหนือกว่าใคร ผมมาจากชุมชนแออัดและไม่มีการศึกษา นี่ไม่ใช่เรื่องเงิน ชนชั้น หรืออะไรอื่นใดเลย ยกเว้นความคิดและทัศนคติ.
เวลาผ่านไปเร็วมากที่สนามเฟอร์นาบาห์เช เพราะพวกเราเข้ากันได้ดีและหัวเราะสนุกสนาน นั่นคือเหตุผลที่เราเดินทางไปด้วยกัน การที่เราชนะการแข่งขัน 1-0 คงช่วยกระตุ้นกำลังใจเราได้ แต่ถึงเราจะแพ้ เราก็ยังคงสนุกกันอย่างเต็มที่อยู่ดี.
แล้วคุณคบกับใครล่ะ? คบกับคนคิดลบที่ฉุดคุณลง หรือคบกับคนที่คอยให้กำลังใจและยกระดับมาตรฐานของคุณ? ส่งอีเมลมาบอกฉันหน่อยสิ!